Cuminaldehído
Aparència
| Cuminaldehído | |
|---|---|
| Cuminaldehído | |
| Nom IUPAC | Cuminaldehído |
| Atres noms | 4-isopropilbenzaldehído p-isopropilbenzaldehído cuminal aldehit cumínico cumaldehído |
| Fòrmula empírica | C10H12O |
| Massa molecular | 148,20 g/mol |
| Estat físic/Color | líquit oleoso/ incoloro |
| Número CAS | 122-03-2 |
| Propietats | |
| Densitat | 0,979 g/cm³ a 20 °C |
| Punt de fusió | °C ( K) |
| Punt d'ebullició | 232 °C ( K) |
| Solubilidad en aigua | 0 g/l a 20 °C |
| Informació de Seguritat | |
| Xn: Nociu | |
| Frases R: R22, R43
Frases S: S24, S37 | |
| Exencions i Referències[1] | |
Cuminaldehído, o 4-isopropilbenzaldehído, és un compost orgànic natural de fòrmula C10H12O. És un derivat monoterpénico del benzaldehído en un grup isopropilo substituït en posició 4.
És un constituent dels olis essencials d'eucalipto, mirra, comino, cassia i uns atres. La seua olor és molt agradable i contribuïx a l'aroma d'eixos olis.
Pot obtindre's per reducció del clorur de 4-isopropilbenzoílo o per formilación de cumeno.
Propietats
[editar | editar còdic]Líquit, d'olor forta i persistent, i aspecte incoloro o groc pàlit. Es autoinflama a 93 °C.[2]
Usos
[editar | editar còdic]- S'usa comercialment en la fabricació de perfums i atres cosmètics.
- S'utilisa com saborisant en aliments en concentracions menors a 5 ppm de producte final.
- La tiosemicarbazona de cuminaldehído té propietats antimicrobianas.
Referències
[editar | editar còdic]- ↑ Lluch Essence, S.L.. «Full de Senyes de Seguritat (FDS)». Consultat el 17 de setembre de 2009.
- ↑
- Este artícul conté una traducció derivada de «Cuminaldehído» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.