Anar al contingut

Cymbopogon nardus

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
citronela (Cymbopogon nardus)


La citronela (Cymbopogon nardus) és una planta nativa de Sri Lanka i la costa Malabar i naturalisada en atres llocs com Amèrica i Àfrica. Té característiques i propietats semblants a Cymbopogon citratus i de la que també s'obté oli essencial de citronela i és utilisat per a aüixar els mosquits i empleat com insecticida industrial.


Descripció

[editar | editar còdic]

Té les fulls perennes en mechones de full angost. Les panículas són estretes, de 15-30 cm de llarc en arracadas de 8-10 mm de llarc.

Distribució i hàbitat

[editar | editar còdic]

Es troba a lo llarc del sur i el noroest d'Àfrica tropical oriental, en Uganda, Tanzània i Kènia en altures de 2000 a 3000 metros.

Propietats

[editar | editar còdic]

És carminativo i rubefaciente.[1]

Taxonomia

[editar | editar còdic]

L'espècie va ser descrita inicialment com Andropogon nardus per Carlos Linneo i publicat en Species Plantarum 2: 1046, en 1753, actualment és tant un sinònim com el basónimo d'esta;[2] i ulteriormente, seria transferida al gènero Cymbopogon per Alfred Barton Rendle en Catalogue of the African Plants collected by Dr. F. Welwitsch in 1853-61 2(1): 155, en 1899.[3]

Etimologia

[editar | editar còdic]

Cymbopogon: nom genèric que deriva del grec kumbe = (barco) i pogon = (barba), referint-se a les moltes arestes i espatas paregudes a un barco.[4]

nardus: epítet que es referix a la seua similitut en Nardus.

Sinonímia

[editar | editar còdic]
  • Andropogon ampliflorus Steud.
  • Andropogon nardus Blanco
  • Sorghum nardus (L.) Kuntze[3]
  • Andropogon citrosus Steud.
  • Andropogon confertiflorus Steud.
  • Andropogon grandis Nees ex Steud.
  • Andropogon hamulatus Nees ex Steud.
  • Andropogon khasianus (Hack.) Munro ex Duthie
  • Andropogon nilagiricus Hochst.
  • Andropogon pseudohirtus Steud.
  • Andropogon thwaitesii Hook.f.
  • Cymbopogon afronardus Stapf
  • Cymbopogon claessensii Robyns
  • Cymbopogon confertiflorus (Steud.) Stapf
  • Cymbopogon prolixus (Stapf) I.Phillips
  • Cymbopogon thwaitesii (Hook.f.) Willis
  • Cymbopogon thwaitesii (Hook. f.) Bor
  • Cymbopogon validus (Stapf) Stapf ex Burtt Davy
  • Cymbopogon validus var. lysocladus Stapf
  • Cymbopogon virgatus Stapf ex Bor[5][6]

Noms comuns

[editar | editar còdic]
  • Cedron kapi'í ( Paraguay),azumbar, espicanardo espurio de l'Índia, malojillo (Veneçola) nardo índico, raïl de mora (Filipines), yerba mora de Filipines.[7]Té llima, Zacate llima (Mèxic)citrona

Vore també

[editar | editar còdic]

Referències

[editar | editar còdic]
  1. «Cymbopogon nardus». Plantes útils: Linneo. Archivat des d'el original, el 1 de decembre de 2009. Consultat el 24 d'octubre de 2009.
  2. «Andropogon nardus» (en anglés). Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 2023-08-11.
  3. 3,0 3,1 «Cymbopogon nardus» (en anglés). Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 29 de decembre de 2013.
  4. (en anglés) Watson L, Dallwitz MJ.. «The grass genera of the world: descriptions, illustrations, identification, and information retrieval; including synonyms, morphology, anatomy, physiology, phytochemistry, cytology, classification, pathogens, world and local distribution, and references». The Grass Genera of the World. Consultat el 26 de giner de 2010.
  5. Cymbopogon nardus en PlantList
  6. «Cymbopogon nardus». World Checklist of Selected Plant Families. Consultat el 29 de decembre de 2013.
  7. Colmeiro, Miguel: «Diccionari dels diversos noms vulgars de moltes plantes usuals o notables de l'antic i nou món», Madrit, 1871.

Bibliografia

[editar | editar còdic]
  1. CONABIO. 2009. Catàlec taxonómico d'espècies de Mèxic. 1. In Capital Nat. Mèxic. CONABIO, Mexico City.
  2. Espill Serna, A., A. R. López-Ferrari & J. Valdés-Reyna. 2000. Poaceae. Monocot. Mexic. Sinopsis Floríst. 10: 7–236 [and index].
  3. Filgueiras, T. S. 2003. Cymbopogon. In Catalogue of New World Grasses (Poaceae): III. Subfamilies Panicoideae, Aristidoideae, Arundinoideae, and Danthonioideae. Contr. O.S. Natl. Herb. 46: 167–169. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
  4. Flora of China Editorial Committee. 1988-2013. Flora of China (Checklist & Addendum). Unpaginated. In C. I. Wu, P. H. Raven & D. I. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
  5. Flora of China Editorial Committee. 2006. Flora of China (Poaceae). 22: 1–733. In C. I. Wu, P. H. Raven & D. I. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
  6. Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil https://web.archive.org/web/20150906080403/http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.
  7. Hitchcock, A. S. 1951. Man. Grasses O.S. (ed. 2) 1–1051. O.S. Department of Agriculture, Washington, D.C.

Enllaços externs

[editar | editar còdic]