Tensioactivo catiónico
Es diu tensoactivos catiónicos a tensoactivos que tenen un grup funcional en la molècula carregat positivament, no obstant, per a mantindre la neutralitat elèctrica, este està associat a un anión (ion negatiu). Com cada agent tensoactivo, els tensoactivos catiónicos estan formats per una part polar i una part no polar. La part no polar són grups llogue diferents. El grup polar és generalment un grup amoni cuaternario.[1]
Els tensoactivos catiónicos tenen dos propietats importants: són fàcilment absorbits en les interfases sòlit/líquit i poden interactuar en les membranes celulars dels microorganismes. En conseqüència, els composts d'este tipo es comporten com a bons agents antimicrobianos, i durant molts anys s'han utilisat com desinfectantes en els hospitals i en l'indústria alimentària.[2]
Estructura química
[editar | editar còdic]La majoria dels tensoactivos catiónicos són composts d'amoni cuaternario. Només diferixen en les cadenes alifáticas (grup llogue):
Allgemeine Strukturformel einer quartären Ammoniumverbindungen X−
R(1-4): Grup llogue (típics: estearil-, palmitil-, metil-, bencil-, butil-)
X: Contraión, principalment halogenuros.
Us com desinfectante
[editar | editar còdic]Certs tensoactivos catiónicos clàssics mostren activitat biocida, i per lo tant, s'utilisen com desinfectantes (antisépticos).[3] Estos inclouen:
- Clorur de benzalconio.
- Clorur de bencetonio.
- Clorur de cetilpiridinio.
- Bromur de hexadeciltrimetilamonio.
Ademés, són capaços de formar vesícules per al transport de medicaments i material genètic. No obstant, estos composts presenten activitat hemolítica.[4] Tensoactivos catiónicos basats en aminoàcits constituïxen una classe important de la molècules naturals tensoactivas de gran interés per als químics orgànics i físics, aixina com els biòlecs en un número impredictible d'aplicacions bàsiques i industrials.[5][6]
Alguns eixemples de tensoactivos catiónicos derivats de lisina serien:[7]
Referències
[editar | editar còdic]- ↑ Porter, M. R. Handbook of Surfactants, 2nd ed.; Blackie Academic and Professional: London, U.K., 1994; pp 248-257.
- ↑ Hugo, W. B.; Russel, A. D. Principles and practice of disinfection. InTypes of Antimicrobial Agents, 2nd ed.; Russel, A. D., Hugo, W. B., Ayliffe, G. A. J., Eds.; Blackwell Scientific Publications: Oxford, U.K., 1992; pp 7-86.
- ↑ (2002).Drug Deliv..1
- 11-18..
- ↑ (2002).J Colloid Interface Sci..2(255)
- 265-9..
- ↑ (2003).Chemistry - A European Journal.9
- 348–354.doi:10.1002/chem.200390030.
- ↑ (2008).Chemistry - A European Journal.14
- 6870–6881.doi:10.1002/chem.200800731.
- ↑ (2011).J. Med. Chem..54
- 989–1002.doi:10.1021/jm101315k.
- Este artícul conté una traducció derivada de «Tensioactivo catiónico» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.