Fluorur de zinc
El fluorur de zinc és un compost químic inorgànic en la fòrmula química Plantilla:Fquim2. Es troba en forma anhidra i també en forma de tetrahidrato, Plantilla:Fquim2 (estructura cristalina romboèdrica). [1] Té un alt punt de fusió, l'estructura de rútil i un caràcter iònic apreciable en el seu enllaç químic.[2] A diferència dels atres halurs de zinc, [[Clorur de zinc|Plantilla:Fquim2]], [[Bromur de zinc|Plantilla:Fquim2]] i [[Yodur de zinc|Plantilla:Fquim2]], no és molt soluble en aigua.[2]
De la mateixa manera que atres difluoruros metàlics, el Plantilla:Fquim2 cristaliza en l'estructura rútil, que presenta cationes Zn octaèdrics i fluorur planars trigonals.[3]
Preparació i reaccions
[editar | editar còdic]El fluorur de zinc es pot sintetisar de vàries maneres.
- La reacció del metal zinc en gas flúor.
- Reacció del àcit fluorhídric en zinc, per a produir gas hidrogen (Plantilla:Fquim2) i fluorur de zinc (Plantilla:Fquim2[2]
El fluorur de cinc pot hidrolizarse en aigua calenta per a formar fluorur d'hidròxit de cinc, Zn(OH)F.[4]
Es creu que la sal forma tant un tetrahidrato com un dihidrato.[5]
Referències
[editar | editar còdic]- ↑ Perry, D. L.; Phillips, S. L., {{{nom2}}} (1995). Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press. ISBN 0-8493-8671-3.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Greenwood, Norman N.; Earnshaw, {{{nom2}}}. Butterworth-Heinemann (ed.). Chemistry of the Elements, 2 edició. ISBN 978-0-08-037941-8..
- ↑ (1954).J. Am. Chem. Soc..76(21)
- 5279–5281.doi:10.1021/ja01650a005.
- ↑ (1967).Canadian Journal of Chemistry.45(6)
- 579–583.doi:10.1139/v67-096.
- ↑ (2001-01-26) Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, 1 edició (en en), Wiley. doi:10.1002/0471238961.2609140312091404.a01. ISBN 978-0-471-48494-3.
- Este artícul conté una traducció derivada de «Fluoruro de zinc» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.