Anar al contingut

Cakile maritima

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Archiu:Cakile-maritima-(eurMeersenf) 1.jpg
Cakile maritima (Cakile maritima)




Cakile maritima, la oruga de mar,[1] rave de mar[1] o roqueta de mar,[1] és una espècie de planta fanerógama comuna pertanyent a la família Brassicaceae (abans Cruciferae). Està molt estesa en Europa, especialment en les costes, i hui dia pot trobar-se en atres zones del món a on s'ha introduït. En les costes de l'oest i est d'Amèrica del Nort és una maleza nociva potencial.

Característiques

[editar | editar còdic]

És una planta anual que creix en massiços o en els montículs d'arena en les plajas i dunas. Les fulls són carnosas, lobuladas, de color vert i eventualment en tintat magenta. Les florés, tetrámeras, cortamente pedunculadas, són de color blanc-lila, en els sàpia-hos erectos i els pétals ben diferenciats en ungla i llim, este últim palés fins a reflex. Els fruts (silicuas), en forma de mitra cònica erecta, són articulats en 2 parts imbricadas, cada una monolocular. L'inferior monosperma o abortada, la superior generalment monosperma. Esta última, en la seua llavor, pot surar despuix de separar-se del artejo basal, i quedar aixina dispersada per el mar. Dites llavors, de color pardo anarajando, tenen una forma oblonga estovada i són lateralment solcades.

Distribució i hàbitat

[editar | editar còdic]

Costes del Atlàntic (incloses les Illes Canàries), del Mediterràneu i del Mar Negra, des de Marroc fins a Finlàndia al nort. Naturalizada en Amèrica i Austràlia.[2]

Propietats

[editar | editar còdic]

Indicacions: és antiescorbútico, aperitiu, excitant.[3]

Taxonomia

[editar | editar còdic]
Nom comú
  • Castellà: oruga de mar, oruga marina, oruga marítima, rabanillo marítim, rave marítim, rejoncillos, roqueta marítima, ruca de mar, rucamar, ruqueta de mar, ruqueta marítima[4]
Sinònims

Els innumerables tàxons infraespecíficos descrits en la lliteratura botànica són, pràcticament tots, mers sinònims.

  • Bunias cakile L., Sp. Pl., 2: 670, 1753
  • Cakile cakile (L.) Karst.
  • Cakile serapionis Gaertn.
  • Cakile littoralis Jord.
  • Pteroneurum bipinnatum Rchb.
  • Isatis aegyptia L.
  • Cakile aegyptica (L.) Pignatti
  • Cakile aegyptiaca (L.) Willd.
  • Cakile maritima var. aegyptica (L.) Delile
  • Cakile maritima subsp. aegyptica (L.) Nyman
  • Cakile maritima var. aequalis (L'Hér. ex DC.) Chapm.
  • Cakile maritima var. amblycarpa O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. americana (Nutt.) Torr.
  • Cakile maritima var. auriculata Post
  • Cakile maritima var. australis Coss.
  • Cakile maritima f. baltica Rouy & Foucaud
  • Cakile maritima var. baltica (Rouy & Foucaud) Paol.
  • Cakile maritima f. baltica Jord. ex Rouy & Fouc.
  • Cakile maritima var. bipinnata O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. cubensis (DC.) Chapm.
  • Cakile edentula Jord.
  • Cakile maritima var. edentula Loret
  • Cakile maritima var. geniculata B.L.Rob.
  • Cakile hispanica Jord.
  • Cakile maritima var. hispanica (Jord.) Paol.
  • Cakile maritima subsp. integrifolia (Hornem.) Greuter & Burdet
  • Cakile maritima var. integrifolia W.D.J. Koch
  • Cakile maritima f. islandica Gand.
  • Cakile maritima subsp. islandica (Gand.) Elven
  • Cakile maritima var. laciniata Hallier
  • Cakile maritima var. latifolia Desf.
  • Cakile monosperma Lange
  • Cakile maritima var. monosperma (Lange) O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. oxycarpa O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. pandataria N.Terracc.
  • Cakile maritima f. pandataria (A.Terracc.) O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. pinnatifida Delile
  • Cakile maritima f. pygmaea O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. sessiliflora O.I.Schulz
  • Cakile maritima var. sinuatifolia (Stokes) DC.
  • Cakile maritima var. susica Maire, Weiller & Wilczek[4][5][6]
Subespecies acceptades

Citologia

[editar | editar còdic]

Referències

[editar | editar còdic]
  1. 1,0 1,1 1,2 Colmeiro, Miguel: «Diccionari dels diversos noms vulgars de moltes plantes usuals o notables de l'antic i nou món», Madrit, 1871.
  2. «USDA-GRIN». Archivat des d'el original, el 13 de novembre de 2012.
  3. Font Quer, Pío, Plantes medicinals - El Dioscorides renovat, p.259-60, Editorial Llabor, SA, Barcelona, 1980
  4. 4,0 4,1 «Anthos - Real Jardí Botànic».
  5. «The Euro+Medit Plantbase».
  6. «The Plant List».
  7. Chromosomenzählungen. Bocquet G., Baltisberger M. & Charpin A., Ber. Geobot. Inst. I.T.H. Stiffung Rübel, 55: 246-251 (1989)

Enllaços externs

[editar | editar còdic]